1 Ocak 2014 Çarşamba

Kelebekler uyurken #15#



Kelebekler uyurken 14. bölüm için tıkla

Aşk cesur işidir...
 İnsanın hayatta bitirmediği ,aşktan daha kuvvetli bir duygusu varsa oda umut etmektir , şu an böyle düşünüyorum.
 Elçin ablanın oğlu hastaneden çıktı oğluyla ilgilenebilmek için ücretsiz izine çıktı o kadar yoğunum  ki bu aralar  yorgunluktan ölüyorum.

 Eve geldiğimde henüz hava kararmamıştı  duş alıp odama geçtim  üzerimi değiştim, saçlarımı tararken odamın camına biri tıkladı ah Sinan bu  şalımı başıma öylece gelişi güzel örtüp cama yaklaştım  pamuk şekeri satan bir adam şaşırdım  bahçeye nasıl girmişti!

 İlkay'ı gördüm  dışarı gel diye eliyle işaret ediyor. Şalımı düzeltip dışarı çıktım , kardeşim Ender benden önce çıkmış İlkay'la bir şeyler konuşuyor. İlkay '' abla bunları Sinan ağabeyim yolladı çok utanıyor gelemedi seni bekliyor '' dedi telefona sarıldım Kardeşim  Ender arama  şimdi git hadi  şanslı günündesin, ben idare ederim seni'' deyince   yoldan bir taksi çevirdik  beş dakikada onlardayım. Kapıyı çaldığımda, Annesi  açtı kapıyı kısa bir hoş beşten sonra  Sinan'ın odasında olduğunu söyledi yorgunmuş...

 Odasına girdiğimde cam kenarındaki yatağında yarı oturur şekilde cama dönük  yatıyordu, yavaşça yanına yaklaştım uyuya kalmış bahtsız aşkım , yavaşça yatağa  ,yanına oturup arkasından omuzlarına dolanıp  gözlerine bir öpücük kondurdum ,'' seviyorum seni hemde çok''  uyandı şaşkın şaşkın  bana bakıp  başını yana doğru salladı  bende şaşırdım  tabii ya hiç bir şeyden haberi yoktu ikimizin kardeşlerinin oyunuydu bu , utandım   o an sevgimden şüphe ettim oturduğum yerden kalkıp uzaklaşmak isterken ,kolumdan yakaladı sarıldık ve öylece  dakikalarca ağladık...

 Kaderine ,kaderimize  yaşadıklarımıza ,yaşayacaklarımıza ağladık, gözlerim kan çanağı oldu şalımın ucuyla burnumu sildim gülmeye başladı ''yeşil gözlüm ben  ömür boyu görmek istiyorum şalınla burnunu silişlerini pamuk helvasının dudağının kenarında kaldığında dilinle  yemeye çalışmanı''  o konuştukça duramıyorum ağlıyorum . ''omzuna hafif sert  bir tokat patlattım
 ''bir daha yapma yoksa  çok küserim'' dedim , ''şapşal'' dedi bana .
-'' o kardeşini ve kardeşimi öldüreceğim, beni oyuna getirdiler'' 
- '' hiçte bir şey yapamazsın küçük hanım onlar  mimar''

-''anlamadım!'' 
-''aşkımızı ikinci kata yükselttiler '' Ah bu sözleri beni mahfediyor  , seni seviyorum Sinan'ım  adı gibi mızrak ucu kalplim yüreğim senindir...  Karar aldık  ileride yaşayacağımız sorunlar için bu günümüzü mahfetmeyeceğiz , bir birimize zor günlerimizde destek olacağız kaçmak yerine  savaşacağız....

6 yorum:

  1. 14. bölüme yorum yazmaya bakmadan geldim buraya :)
    ne diyeyim, Rahmetli ananemin dediği gibi," Allah gönüllerinin muradını vere".:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aaa olmaz ama ağlayacak şimdi 14. bölüm:))

      Sil
  2. hah şöyleeee...bayıla bayıla okuyorum kuğum:))

    YanıtlaSil