28 Ocak 2012 Cumartesi

neredeyim...



donmuş gül





sözlerin sustuğu yerdeyim
  gözlerin kan kustuğu yerdeyim
  yüreğimin yerlere düştüğü yerdeyim
 söz söylesem nafile
   ağlama yüreğim bi dur
 öldürecek seni bu gurur
 bi dur yetmedimi ızdırabın
yetmedimi çektiklerin bi dur
  kalbim sızlanıp durma
  olmaz bi fayda canımı yakmaktan başka
   bi dur gözlerim tam gülecekken ağlama artık...
N.K

2 yorum:

  1. Şiiri okuyunca Pelin ONAY'ın Sus Dilim şiiri geldi aklıma

    aah dilim! Ben sana seviyorum deme demiştim.

    Gidelim ne olur, kalmayı beceremiyoruz işte. Nedendir bu ısrar ve inat. Kalk
    gidelim, biz gitmeyi biliyoruz, çok güzel biliyoruz, en güzel biliyoruz. Yürü
    gidelim, kalınca dağlanıyoruz, üstümüze yapışıyor bize ait olmayan
    suskunluklar. Duyuyor musun dilim, davran gidelim. Kalmayı istesek de, tek
    taraflı istekler doyurmuyor yüreği. Hadi diyorum sana, gidelim. Topla ucunda
    biriken sevgileri, yalnızlığı, sarılmaları. Neyi bekliyorsun, herkes kal
    diyemeyecek kadar meşgul, acelesi var öpüşmelerin. Seven affeder, diyorsun,
    demek ki sevilmemişiz. Yürüsene dilim...

    YanıtlaSil
  2. Güzel şiir tam içime oturan bir şiir teşekkürler.

    YanıtlaSil