20 Haziran 2012 Çarşamba

Sevil'in güncesi #23#




 Halam koşup sarıldı yavrum annenin tansiyonu çok yükselmiş   düşürememişler ilaçlara tepki vermemiş  ,kalbi kanı pompalayamayınca vücuda kan gitmemiş, Annen öldü kızım annen öldü!!!
hönk bu böylemi söylenir!
 şakada bile söylenmeyecek şekilde öğrendiğim şeye bak!
Beynim algılamayor   boş boş bakıyorum.


 tek duyduğum küt diye bir ses!
  gözlerimi açtığımda   hastane yatağında olduğumu  farkediyorum  tabi olanların rüya olmadığını da!

Başımda  bir acı, kaşımın üstünde bandaj elimi  başıma götürüyorum,hemşire ''elleme'' diye uyarıyor, üç dikiş atılmış  düşerken başımı yaralamışım.


   Anne annem  ama  o çok sağlıklıydı olamaz !
    Şu an  Anlıyorum ki  acı buymuş... 
 Hayatımda daha önce böyle bir şey    hissetmemiştim, hiç bir şey düşünemiyorum beynim yok sanki yok!


 Hastaneden annemin eşyalarını verirlerken poşet içinde  içer terliklerini gördüm   hıçkırıklarıma engel olamıyorum ,  terliklerine sarılıp öptüm, anneciğime bir veda bile edemedim   öyle sessiz gitti ki  babam ilaçlarla  ayakta zor duruyor.


Babam kendini suçluyor hasta olduğu için. Bende annemin bu kadar yorgun düşmesine izin verdiğim için kendimi suçluyorum, nasıl da hiç farketmedik!


   Bir birimize sarılıp ağlamaktan başka elimizden  başka bir şey gelmiyor.  Anneme beyazlar içinde bakıyorum nasılda mutlu görünüyor, hakkım sana helaldir anemm...
 Hiç cesareti olmayan ben  Anneme yaklaşıp  öptüm   izin verseler di bir  dafacık  sarssaydım onu ya yaşıyorsa halen.


Biraz dahamı bekleseydik  defnetmek için,belkide nefes almaya başlar,olamazmı? olurdu belki...


 Halam,teyzelerim kırk sekiz kilo olan beni zaptetmekte zorlandılar. 
Bir ara babama takıldı gözüm,yanında Nahit vardı gelmiş!


Cesaret edip yanıma bile gelmedi  şu an istediğim sadece bir omuzdu, içimden bir şeyler koptu ona karşı,en zor günüm oysa mesafeli olması gerektiğini gösterir gibi  benden uzakta...


Nurdan abla ve beğenmediğimiz eşi Rafet abi bile pervane oldu etrafımızda yardımcı  olabilmek için.


Tüm sülale şokta kimse inanamıyor olanlara, ölüm sana hiç yakışmıyor Anne!
Dayanamıyorum birazdan veda vakti ...
Ne güle güle diyebildim ne de elveda  ben nasıl  diyebilirim artık yeni güne merhaba!




Annemi ebedi yerine  defnettikten sonra evde   gece dua okundu,  ilk kez  helvanın kokusu içimi kaldırdı. Yiyen insanlara baktıkça içim tuhaf oldu nasılda içleri alıyor.


İnsan   kaç yaşına gelirse gelsin Annesine ihtiyac duyuyor...


 Onlar çoktan annemin ölüm şokunu atlatmış günlük  sohbet fısıldamalarından anlayabiliyorum.


Ateş gerçekten düştüğü yeri yakıyormuş,bunu bu gün iyice anladım.
Önce kendime kızdım  neden  Anneme daha dikkat etmedim diye, sonra babama kızdım  neden hep hasta diye,
sonrada anneme kızdım neden böyle beni tek başıma bırakıp gitti diye,
sonra yine kendime kızdım ne kadar bencil düşüncelere daldım diye...
Beynim hiç yerinde değil  başım çatlayacak gibi ağrıyor,gözlerim bana ait değiller sanki!


Artık babam ve ben kaldım  Kadınlar halen fısır fısır   konuşup helva yiyor,  kadınları kovasım geliyor, halama söyledim ''söyle gitsinler'' dedim halam'' yavrucuğum   annenin ruhu rahat uyusun diye  hayır yapıyoruz, bak geçecek gün gelecek sende güleceksin''
  
 Hayır  ben artık hiç gülmeyeceğim...
                                  N.K








40 yorum:

  1. sanki...sanki babamı kaybettiğim gün hissettiklerimi, yaşadıklarımı, anlatıyorsun...hatta sanki ben anlatıyorum gibi

    evet...ateş düştüğü yeri yakıyor
    bu herzaman böyle

    ve...kesinlikle her ölüm erken ölüm :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Malesef hayatın ta kendisi...
      nerede olursa olsun ,
      rüya ,hayal ,roman,düş,gerçek
      yani aklının alabildiği,
      herşeyde acının yürek yakan tadı
      ve rengi değişmiyor...

      Sil
    2. 22 yıl oncesıne babamın vefatı gozumun onune geldı .Icım yandı okurken gozyaslarıma hakım olamadım evet ates sadece dustugu yerı yakıyor

      Sil
    3. Malesef hayat değer verdiklerimizi
      ,
      kaybettikten sonra hiç bir zaman eskisi gibi olmuyor...

      Sil
  2. ZARİF KUĞUM SİYAH KUĞUM: BİRİNCİ BABAM ÖLDÜĞÜNDE KÜÇÜKTÜM. GERÇEK BABAM YATALAKTI SON YILLARINDA. 2 SIRADA TANIDIĞIM BABAM, ÖLÜRSE YAŞAYAMAM SANIYORDUM. YAŞANIYORMUŞ. O ÖLDÜĞÜNDE YETERİ KADAR AĞLAYAMADIM, YÜZÜNE ÇOK BAKAMADIM. HATTA SARILAMADIM. NE OLDUĞUMU NE YAPMAM GEREKTİĞİNİ BİLEMEDİM. ŞAŞIRDIM KALDIM. SAATLERCE YEMEK YEDİM. İÇİÇMDEKİ ACIYI YİYECEKLE BASTIRDIM. SONRA HERKES GİTTİ VEYA YATTI UYUDU YANLIZ KALDIM YATAĞIMDA İÇİMDEKİ ACI DAMLA DAMLA ÇIKTI DIŞARI SONRA GÜRÜL GÜRÜL. ATEŞ SARDI BEDENİMİ VE HALA ÇOK ÖZLÜYORUM ONU...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsan bilemiyor yağmur yüreklim ,

      kaç yaşında olursa olsun ölüm karşısında ne yapacağını bilemiyor!
      Bende annemi özlüyorum,hemde çok!

      Sil
  3. Yanıtlar
    1. Hüzünlerde hayatın bir parçası canım,
      kimse başına geleceği bilemiyor değilmi,
      bilsek zaten mezarımızı kazardık...

      Sil
  4. Allah aşkına değiştir nolur..
    gözümün önüne çok şey geliyor kuğum :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım gülçinim üzülme,geçecek,
      Sevil hayatın en acı gerçekleriyle yüzleşmesini
      bilen bir kız,geçecek,
      tamam ortamı yumuşatacağım yeterki üzülme,kıyamam...

      Sil
  5. Ama sende.. hep aglatiyorsun beni..bak damlalara klavyeden sana geldi..Annem sag ama babam senelr once rahmetli oldu aniden kazada..Neyse hayat bu tabiki..Kugucum tum guzellikler senin olsun canim benim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Söylemiştim değilmi kuzuşum,
      peçeteleri hazırlayın diye,
      ama inanki bende çok ağladım bunları yazarken ...

      uzak diyarlara benden kucak dolusu sevgiler.

      Sil
  6. :(
    hic kimse ölecek yasta görünmüyor kugum
    insan bilse bir saniye sonra yok nasil davranir ona !
    ölünce uyaniyoruz bu yasagidimizi sandigimiz rüyadan
    sarildim can özlenmektesin
    araya sIkIstirdigin cümle bile ne manidar düsmüs bu yaziya
    ölümle uyaniyoruz bu halden.
    ve gülüyoruz varmiydi yokmuydu düsünmeden sende gülersin sevil sende bende oda suda

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım arkadaşım,öncelikle şunu söyleyeyim bende seni çok özledim,
      hayat çok kısa kimseyi kırmaya değmez,
      malesef keşke demek kadar yapmakta kolay olsa bazen kırıyoruz,kırılıyoruz.
      Umarım hep gülersin canım arkadaşım...
      kucak dolusu sevgilerimle...

      Sil
  7. KUĞUM BEN GELDİM..
    NASILSIN..
    ÇOK ACIKLIYDI CANIM....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldin canım,
      iyiyisende hep iyi ol olurmu):)

      Sil
  8. uff yikti beni yazin.benim annem babam sag cok sukur.kaybetme korkusu yasadim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayatın soğuk gerçekleri,
      içimizi dondursada, hazmedemesekte sindirmeye mecbur olduğumuz gerçekler...

      Sil
  9. kurgu bile olsa ölümün yüzü ne kadar soğuk,hele de annen öldüyse.allah hepsine uzun ömür versin,vefat edenlerinde mekanları cennet olsun....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tabiki kurgu,kurgu diye gerçeklik payı yok değil ki yaşanmışlıklar olmasa nasıl kurgulanır böyle öyküler nasıl yazılır ki böyle şiirler değilmi canım...
      Anneler melektir,biliyorumki bir yerlerde kavuşacağımız günü bekliyor.

      Sil
  10. Dün okudum ama yorum yazamadan çıkmak zorunda kaldım,Sevil in güncesi üzüyor beni az da mutluluk yer alsın,olur mu.Sevgiler:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Olacak tabikide canım,bu bir günce mutluluklarıda olacak elbet.
      sevgilerimle...

      Sil
  11. Sonunda bir gün birşeylere gülersin ama içindeki o sızı hep kalır zaman zaman dalar gidersin ,unutulmasa birşeyler hiç yaşanmazdı sanırım,sevgilerimle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir yerde okumuştum
      İnsan vücudu en fazla 45 DEL ( Birim) acıya dayanabilir. Fakat, doğum yaparken kadınlar 57 DEL'e kadar acı çeker. Bu aynı anda 20 kemiğinizin kırılmasına bedeldir. Anneninizi sevin o dünyadaki en güzel insan ve bizim en güçlü destekçimizdir.
      sevgilerimle...

      Sil
  12. :) yazı güzel ama çok acıklı oldu yaa :( bir de bçyle bütün acılar üst üste gelince inandırıcılığı azalabilir gibi geliyor bana artık kitap okur gibi okuyorum seni :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yook yok iyi o :))) inanki bazen böyle üst üste geliyor hep
      hani bir şey bitmeye başlarya arkası gelir ve üstelik paranda biter işte böyle bir şey elbet her şeyin bir kırılma noktası vardır bekle ve gör diyorum:)
      beğenmene sevindim...

      Sil
  13. Siyah Kuğum ya, ne yaptın sen, tüylerim diken diken oldu. Nahit'e de çok kıdım, gün uzak durma günü değil ki, anlayışsız galiba biraz :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsanları zor günde öğreniyoruz zaten değilmi canım? evet biraz üzdüm biliyorum ben de üzüldüm ama geçecek!

      Sil
  14. ne kadar zor bişey ya içimi yaktı resmen ya... böyle bi acı yaşmadım Allah sabrını veriyor ama bence hiç kimse kendini annesinin ya da babasının vefatına hazırlayamaz o zaman da sabır gerek :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zor gerçekten böyle bir acıyı yaşamış biri olarak yazmak daha da acı..

      Sil
  15. Ah ah o cenazelerde bile konuşacak burun bükecek durumlar bulan o insanlar onlar hayırdan ne anlar! Hepsini kovmak başlarında o tabakları kırmak istemiştim! Hiç olmasalar insan acısını hakkıyla yaşşasa değil mi

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet canım acıyı sadece yaşayan anlıyor ,diğerleri anlamaya çalışıyor bazıları da sadece seyire geliyor,belki zaman zaman farkında olmadan bizde aynı şeyleri yapıyor olabilirmiyiz diye düşünüyorum, bu tür olaylar da çok itinalı davranmaya çalışıyorum,
      bezelyem öptüm seni...

      Sil
  16. Güzel kuğum, ben bu Sevil'e dua edeceğim, onu ancak Allah güldürecek, yoksa kızın hayatı gittikçe kararıyor.Yapma, biraz umut, biraz neşe, bir nefes alsın bu kız...Öpüyorum sevgi ile,ellerine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canımmm , canımm arkadaşım
      :))) sevil için mum yak:)))
      bende seni kocaman öptümm

      Sil
  17. Gerçekten ateş düştüğü yeri yakıyor.Bir de bu dedikoducu kadınlar yokmu.Herzaman fısır fısır...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet malesef dedikodu yu her yerde yapmak mümkün,
      bazıları için vazgeçilmez diyebiliriz...

      Sil
  18. Annemi kaybettiğim gün aklıma geldi:((sanki rüyada gibi oluyor, uyuşmuş oluyor insan - belki de beynimiz ani acılarda uyuşturucu bir şeyler salgılıyordur- 80-90 yaşında olunca insan nispeten daha hazırlıklı oluyor da, genç yaşta olunca çok daha zor:(((üzüldüm Sevil'e...:((((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Annem
      ölüm gence yaşlıya bakmıyor işte,
      elden gelen bir şey de yok alışacak
      Sevil de her insan gibi ,
      kocaman öptüm.

      Sil