Ana içeriğe atla

Bir iki kelam

Terkedilmişlerin rıhtımı olmak zordur, terkederler bir gün tıpkı  bir zamanlar  birilerinin ona yaşattığı  gibi... Yalnızlığı bitirdiğinde  onun derdini saatlerce dinleyen rüzgarı, her içini çektiğinde kabarıp  yükselip hızlı hızlı iskeleye Vuran denizi hele martıları  paylaştığı simidini her şeyi unutur bir tek  sarı saçlı bukleli kızı asla unutmaz... 

Yorumlar

  1. Unutulmaz deme unutulur unutulur... Sevgili Siyah Kuğu nerelerdesin? Seni gördüğüme çok sevindim. Özledim geçmişteki birlikteliğimizi tüm dostları. Keşke dönebilseler gidenler. Tekrar birlikte olsa kalemlerimiz... Sevgiler canım..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Canım aslında gitmedin ki sadece yazmaya küstüm numaran da silindi telefonum bozuldu. Öyle kopmuş gibi oldum sende hiç yazmadın🙄

      Sil
  2. Oy, oyy. Tam yedi yıl olmuş sen görünmeyeli. Hoş geldin...
    Yazmaya küsme, başlamışken devamını getir lütfen. Yaz arada, birkaç satır da olsa.
    Sevgiler

    YanıtlayınSil
  3. yıllardır fırsat buldukça bakarım bloguna. 1 yıldır yazmamışsın. en son 3 hafta önce yazdığını görünce sevindim geri döndüğüne. umarım kötü şeyler yaşamamışsındır, yaşadıysan da toparlanabilirsin inşallah. hoş geldin :)

    YanıtlayınSil
  4. Merhabalar.
    11 Temmuz 2020 tarihli paylaşımını görünce "Siyah Kuğu" blog sayfasına uğramış, diyerek geldim. Bu bloğu paylaştığına göre sağlık, sıhhat ve afiyettesiniz inşAllah. Bizi en çok bu sevindirir. Çünkü her şeyin başı sağlıktır. Sağlık olmayınca, hiç bir şey olmuyor.

    Hiçbir şey dünyanın sonu değildir. Hepimiz zaten o sizin bahsettiğiniz rıhtımın yolcularıyız. Yahya Kemal Beyatlı'nın "Sessiz Gemi"si gibi... Bazen terk edilen, bazen de terk eden oluyoruz.

    Sesinizi duyduğuma sevindim doğrusu. Selam ve saygılarımla birlikte sağlıklı ve hayırlı günler dilerim.

    YanıtlayınSil
  5. Seni merak ettim uzun bir süre oldu . Bir kaç kez ziyaret ettim ama uzun zamandır paylaşım yapmadığını gördüm. İnstagramda varmısın diye baktım ama bu isimde bulamadım. Blogda özel mesaj yeri varmı bilmiyorum ama eğer instrgramın varsa bana uluşırmısın?
    . Zeynep Tököz

    YanıtlayınSil
  6. Kuğu can vallahi özledik yazın çok güzeldi eline sağlık bende uzun zamandır yazmıyorum ama arada bir yazmak lazım sevgiler

    YanıtlayınSil

Yorum Gönderme

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zona ve Ben...

 Küstüm!  Bu kuğu nerelerde diye  Hiç merak ta etmiyorsunuz?  Ölsem yedim çıkmış olacak.  Bir tek Benbir sormuş Allah razı olsun.    H asta oldum   o kadar  çok yemek Bloğu yapan arkadaşım var ancak bir tas çorba yapanım yok! Al kuğu bu çorbayı içte iyileş diyenim yok! Üç haftadır zona ile mücadele ediyorum daha önce bu hastalığa yakalanan blogcu arkadaşım A hesteydi-beste ile    hasta olduğu dönemlerde  konuşmuştuk hasta olduğu dönemlerde... ''Çok ağrılarım var acı çekiyorum'' demişti ve bende ona ''seni anlıyorum'' demiştim aynı acıyı yaşamadan anlayamıyormuş insan. yatağa hapseden ailevi ilişkilerden çevreden ve işten koparan bir hastalıkmış.  Son zamanlarda  istediğim bir kaç gün tatildi. Çok yorgundum yorgunluk stres sayesinde bir anlık boşluğumdan beni yakalayan bu hastalık.  Üç hafta  önce, sadece bir dakikada çıktı ve ilk olarak minnacık bir kaç sivilce gibi boynuma yerleşti sıcaktan olduğunu düşünüp ağrılara kulak asmadım.

?

Gözlerinde umut,  dilinde unut kelimesi söyle şimdi ben ne yapayım?