Aslında anlatacak çok şeyim var ancak en üzüntülü anlarımda susmak adet olmuş bende, dün işten gelirken bahçeden içeri girdim benim alt katta bir erkek öksürüğü başladı , alt katta ki sapık hapisten çıkmış aklım almıyor nasıl olabilir? Aklınca bana kendini belli ediyor öksürerek ... Benim kapıma kağıt yapıştırmış hanıma yirmi bana yirmi lira borcun var duvarın üzerine bırak diye , çıldırıyorum sandım kağıdı parçalayıp fırlattım kapısına. Avaz avaz bağırayım kavga edeyim istiyor ne borcu diyeyim? Hırsızlıkla , insanların duygularıyla oynayıp istismar ederek geçinen insanlardan ne gibi bir borç alabilirim ki bayramda el öpme paralarını da ver yazmış ... Ah Müzeyyen ahh ! tek suçlu ev sahibim benim üstüme yıktı olayı evi başkalarına kiraya verdi bile birde onlarla birlik olup polis olduğunu söyleyen adamı bile dolandırdılar bayramda kirayı ödeyemedim e...
bu durumda beynimizin dediğini yapmakta yarar var diyorum ben:)))
YanıtlaSiltamam, ben söz dinlerim:))
SilUmudu hiç kaybetmemeliyiz diyorum bende..
YanıtlaSilumarım,umudu kaybetmemek için bazen boş umut,larada tutunabiliyoruz!
SilSiyah Kuğu, ben gördüğün gibi hatta meraktan galiba ilk ilk yazılara döndüm.
YanıtlaSilUnutulacakları unut,ama umutsuzda yaşanmaz.
Ben de hep merak ederim ilk yazıları sonra karşılaştırırım bir de kendini ne kadar geliştirip geliştirmediğini :)
Silee Sence ilerleme kaydetmişim mi?:))